Vroegeinterventie

Direct aanmelden voor een quickscan Meer »

Quickscan

Direct aanmelden voor een Quickscan door een revalidatiearts Meer »

Partners Vroege Interventie

Het VI-centrum bij u in de buurt. Meer »

Arbeidsrevalidatie

Arbeidsrevalidatie kan een eerste stap betekenen op de weg (terug) naar werk. Meer »

Persoonlijke aanpak

Wij spreken cliënten aan op hun eigen verantwoordelijkheid en gaan uit van hun mogelijkheden en niet van hun beperkingen. Meer »

 

Client ervaringen

Client ervaringen
Cliënten die de Vroege Interventie methodiek hebben gevolgd, geven hiervoor een gemiddelde beoordeling van één 4 op een 5 puntschaal op de volgende resultaat indicatoren
– Client tevredenheid
– Inzet professionals
– Realisatie doelen
– Participatie doelen

Ook Revalidatie Nederland hecht veel belang aan het meten van de patiënttevredenheid. Hiervoor worden consumer quality index (CQI) vragenlijsten gebruikt, die tot doel hebben de ervaringen en tevredenheid van patiënten in kaart te brengen. Uit deze vragenlijsten bleek dat volwassenen de revalidatie een 8,3 als rapportcijfer gaven.

revalidatie-nederland-500x221

Client ervaring; M. Dekker

Klaar
In het voorjaar van 2004 was ik klaar, klaar met alle medici, klaar met fysiotherapeuten, gewoon helemaal klaar met alles. De aanleiding waarom ik klaar was? Mijn maximale belastbaarheid was zo gedaald dat ik nog maar zo’n 40 seconden kon wandelen, meer niet.

Pijn
Jaren eerder had ik een lelijke misstap gemaakt, de enkelbanden van mijn rechter enkel waren zwaar toegetakeld. In een tijdsbestek van 12 jaar heb ik een zestal operaties aan de enkel moeten ondergaan. Tijdens deze operaties heb ik nieuwe enkelbanden gekregen, is er een stuk van het spronggewricht verwijderd en is het merendeel van het kraakbeen, wat door de impact was beschadigd, weggehaald. Ondanks de vele pijnstillers en ontstekingsremmers kan ik eigenlijk wel zeggen dat ik, 15 jaar lang, geen enkele dag pijnvrij ben geweest. En ja, dat gaat je niet in de kouwe kleren zitten. Op het laatst beïnvloedde de pijn zo mijn leven, dat ik eigenlijk geen sociaal leven meer had. Eind 2003, begin 2004 werd ik zelfs deels afgekeurd, ik was net 35 jaar oud. Ja, en wat dan, wat voor een toekomst heb je dan nog? Ik zat er helemaal doorheen, gebroken, ik was dan ook helemaal klaar.
Re-integreren
Gelukkig kwam het signaal van mijn situatie bij mijn toenmalige werkgever aan. Na een paar goede gesprekken met de afdeling personeelszaken en de bedrijfsarts, kreeg ik een traject bij Vroege Interventie aangeboden, een re-integratie traject. Voor mij de laatste strohalm! Ik was enorm blij, eindelijk zou ik na al die jaren van ziekenhuis- en fysiobezoek, professionele hulp krijgen! Maar tot mijn grote schrik bestond het programma van Vroege Interventie niet alleen uit het werken aan mijn fysieke gestel, er stonden ook gesprekken met een psycholoog op het programma! Ik weet nog heel goed wat ik tegen onze personeelsfunctionaris zei: “Ik ben toch niet gek, ik heb pijn aan mijn poot!”. Ja, op dat mentale deel had ik nooit gerekend, het was in mijn beleving dan ook geheel overbodig.

Mentale ondersteuning
Ik ging dan ook zwaar bevooroordeeld het re-integratietraject in. Het fysieke deel ging goed, ik kwam weer in beweging. Maar werken aan het mentale aspect duurde wel even, ik was namelijk niet gek! Gelukkig kwam er een kentering. Ik kan mij nog goed de eerste keer van de gezamenlijke ontspanningssessie herinneren. Liggend op een matje, luisterend naar de stem van de begeleiding, heel langzaam de wereld voor even kwijt raken. Tijdens deze ontspanningssessie was ik voor het eerst in 15 jaar voor een korte periode pijnvrij! Sinds dat moment was ik er van overtuigd dat mijn klachten zowel op het fysieke als op het mentale vlak lagen. Ik had namelijk mijzelf overtuigd dat een mens meerdere pijngrenzen heeft, een fysieke en een mentale. Na mijn overtuiging dat een behandeling alleen kon slagen met interventie van fysieke en mentale ondersteuning, kwam er een schot in het programma.

Openstaan voor verandering
De eerste gespreken met de psycholoog liepen erg stroef, ik kon nog niet de juiste relatie leggen tussen het mentale en het fysieke deel van een blessure. Het heeft wel een paar sessies geduurd, maar de gesprekken werden steeds constructiever. Voor mijn gevoel moest ik weer helemaal terug naar af en later stukje bij beetje weer opbouwen. Ik merkte dat ik steeds vaker open kon staan voor verandering. Ik heb dan ook veel aan de ‘individuele gesprekken’ gehad. Maar ook de groepsgesprekken waren zeer waardevol. Door de groepsgesprekken kwam ik er achter dat ik niet de enige was met pijn, niet de enige was die een minimaal sociaal leven had. Nee, ik was niet meer alleen, ik vond (h)erkenning bij anderen!
Belastbaarheid
Naast het leren ‘van me af te schrijven’, heb ik tijdens het traject leren focussen en werd ik uitgedaagd om weer te gaan bewegen. Ik werd met de dag belastbaarder en werd heel langzaam een ander mens. Ik heb van de begeleiding een uitdaging meegekregen: “Martin, zoek iets wat je nu niet kunt en gebruik dat als focus om zo om te buigen zodat je er iets mee kan gaan doen”. Dit was voor mij een eenvoudige vraag, ik kon namelijk niet lopen, althans, niet veel langer dan 40 seconden.

Vriend
Vanaf het moment van de uitdaging werd de loopband mijn vriend. Wekelijks, voordat de werkelijke training startte, stond ik op het apparaat. En wat kan een mens blij zijn als ie weer 5 seconden langer op de loopband kan lopen dan de vorige keer! Wekelijks progressie! Na een aantal weken durfde ik zelfs een stukje te joggen, niet meer dan een paar seconden, maar het was iets wat ik nooit had durven dromen!
Ander mens
Sinds 2004 is er veel veranderd. Ik ben een geheel ander mens geworden, sta weer met twee benen midden in het leven, ben 50kg afgevallen, weer 100% aan het werk en geniet elke dag volop van het leven. Ik mag nu zeggen dat ik, ondanks dat ik een stuk bot en veel kraakbeen mis, nagenoeg pijnvrij ben. Ik heb zo leren omgaan met mijn pijnklachten dat het geen belemmering meer kan vormen, zelfs zonder gebruik van medicijnen.

Schrijven en lopen
Het schrijven en de uitdaging in het lopen ben ik nog steeds aan het door ontwikkelen. Ik schrijf regelmatig een stukje op mijn eigen weblog en loop nu zelfs hard, lang en vaak heel ver! In de tussenliggende periode heb ik aardig wat blessures opgelopen. Maar met de juiste focus, de juiste handvatten en terugdenkend aan het traject bij Vroege Interventie, heb ik van elke blessure gewonnen! Groet

Feedback
Voor onze organisatie is het van groot belang dat wij weten wat cliënten van onze diensten vinden en hoe we deze nog verder zouden kunnen verbeteren. De revalidatieartsen en medewerkers van Vroege Interventie doen er alles aan om u zo goed mogelijk van dienst te zijn en u te begeleiden in een revalidatietraject. Het is goed om te horen wat goed gaat, wat we nog zouden kunnen verbeteren en ook wat niet helemaal zo is gelopen als u had gehoopt. Om ons revalidatieteam te motiveren en scherp te houden, kunt u complimenten en feedback sturen naar ons email adres; info@vroegeinterventie.nl